Μετά από λίγο καιρό απουσίας του ήρθε, αλλά όχι μόνος του. Έφερε και άλλο πουλάκι μαζί του, την Νατάσα. Όχι δεν είναι ρωσίδα ούτε κάτι άλλο από τις κοντινές μας χώρες. Η κοπέλα ψηλή, γυμνασμένο αδύνατο σώμα, μακριά μαλλιά. Ζήλεψα λιγάκι. Αλλά εγώ ήμουν αυτή που του είπα να πετάξει ελεύθερα. Όμορφη γυναίκα γύρω στα 26. Μαμα μία σκέφτηκα. Το είδα στα μάτια τους. Ζούσαν ακόμα μια περιπέτεια του έρωτα. Βέβαια η κοπέλα δεν ήξερε μάλλον ακόμα ότι εγώ και ο Τζίνο μοιραζόμασταν τα πάντα. Ούτε έιχα μιλήσει ακόμα με τον “δικό μου”. Δεν μπήκα σε λεπτομέρειες για να μην χαλάσω τις όμορφες στιγμές της παρέας, άλλωστε είχα χρόνο να μιλήσω με τον Τζίνο άλλη φορά. Η Νατάσα όντως μου άρεσε με τον απλό και σταθερό λόγο της, με σπουδές ανώτατες και γοητεία. Σκέφτηκα, μα αφού αρέσει σε αυτόν είναι να μην αρέσει σε μένα; Τέλος πάντων άφησα να κυλλίσει η βραδιά όμορφα και ωραία και τους άφησα να αποσυρθούν στα ιδιαίτερα.

Δεν έκλεισα μάτι παρά αργά το πρωί, αφού τελείωσαν αυτά που έκαναν και εγώ με τα δικά μου τα υγρά να ρέουν μόνο με αυτά που άκουγα, δεν τόλμησα τιποτα άλλο να κάνω από το να προσποιούμαι ότι ήμουνα εκεί μαζί τους, με τον “δικό μου”, που τον άφησα να φύγει. Αλλά ήρθε πάλι κοντά μου. Είδες;

Θέλω να φύγω μαζί σου πάλι μακριά, στην άβυσσο που οριοθετούν τα κορμιά μας. Με μια ατέλειωτη ηδονή να μας καταδιώκει παντού. Λιώσε με μέσα στη ζέστη του μυαλού σου, πάρε με όπως θες εσύ. Εγώ είμαι εδώ. Η φωλιά που μέσα της θα κρύβεσαι από κάθε δυστυχία.

9/6/2007

Θα έρθω, όχι μόνο για μια ακόμα εμπειρία, αυτό είναι μάθημα ζωής, θα έρθω γιατί νιώθω μόνη μακριά σου, νιώθω μισή. Η σκέψη σου μόνο κάποιες φορές δεν αρκεί και η παρουσία σου κάποιες άλλες με ξεπερνά. Θα έρθω για να σε δω, να σου μιλήσω, να αντικρύσω το βλέμμα σου. Θα έρθω γιατί κουράστηκα να κυνηγάω το άπιαστο και βαρέθηκα να ζω με χίμαιρες.

Δεν είναι παράσταση αυτό που θα σου δώσω. Κάποτε ήθελα να είμαι σε όλα πρωταγωνιστής. Τώρα κατάλαβα πως αυτός που κερδίζει είναι μόνο ο κομπάρσος, πως γίνεται όμως να είσαι κομπάρσος της δικής σου ζωής;

Αλήθεια, κάποιες φορές αναρωτιέμαι όλα είναι τυχαία ή γίνονται για κάποιο λόγο; Και κάθε μέρα μου αποδεικνύεις, ακόμα και αθελά σου, ότι είσαι εδώ για κάποιο λόγο και όχι απλά γιατί ήταν θέμα τύχης.

Θα σ’αγαπώ, γιατί η δική μου αγάπη δεν είναι αποκύημα φαντασίας, δεν είναι συναίσθημα που δημιουργήθηκε λόγω εξάρτησης, ανασφάλειας ή συνήθειας. Θα σ’αγαπώ και κάθε φορά που με βλέπεις θα το διαπιστώνεις. Θα σ’αγαπώ και δεν περιμένω τίποτα. Η αγάπη μου ξεκινάει απ’το μυαλό μου και καταλήγει στην καρδιά μου. Είναι συνειδητοποιημένη, ώριμη, δυνατή, ελεύθερη. Είναι ο φύλακας άγγελος σου. Είμαι ο άγγελός σου.

19/5/2007

Όλα για σένα, είχα πει και ισχύει. Με τα δικά σου κριτήρια μου είχες πει και το δέχτηκα. Δεν είναι ότι όλο αυτό με ξεπερνάει, αλλά δε μπορώ να σε βλέπω να υποφέρεις. Θα φύγω για να είσαι όπως πριν, χαρούμενος ή όχι δεν ξέρω, όπως πριν.

Σ’αγαπάω Δημήτρη και μη μου πεις ότι είναι πολύ νωρίς ή ότι είναι μεγάλη κουβέντα. Σε αγαπάω με όλο μου το είναι και τώρα που στα γράφω αυτά κλαίω. Και είναι τα δάκρυα της καρδιάς μου που σε έκλεισε μέσα της και νιώθει να λιώνει. Όλα για σένα αγάπη μου, αρκεί εσύ να είσαι ευτυχισμένος. Αφού δεν είσαι, φεύγω. Αύριο θα είναι η τελευταία φορά που θα σε δω, θα σε αγγίξω, η τελευταία φορά που θα πάρω το δελφίνι. Θα κάνω καιρό να πάω στον Πειραιά, να δω τη θάλασσα, γιατί θα μου θυμίζει εσένα. Όλα θυμίζουν εσένα! Όλα εσύ!

Σ’αγαπάω και η αγάπη αυτή ξεκίνησε έτσι, απρόσμενα, αναπάντεχα, όπως όλα τα όμορφα και ουράνια πράγματα. Και τώρα εδώ, να λιώνω για σένα, να υπάρχω για σένα, να ζω για σένα.

Σ’αγαπώ, θέλω να στο πω, να στο φωνάξω, να το καταλάβεις, να το νοιώσεις. Σ’αγαπώ! Γιατί είσαι το άλλο μου μισό. Είσαι ο άντρας της ζωής μου, το μυστικό μου, η όμορφη πλευρά της ζωής μου, γεμάτη χαμόγελο. Εσύ είπες ότι θέλεις να είμαι ένα χαμόγελο για σένα και εγώ έτσι θα σε θυμάμαι. Σ’αγαπώ και όταν αγαπάς δεν το κάνεις κάθε μέρα με τον οποιονδήποτε. Εγώ όχι. Εγώ αγαπάω εσένα. Εσύ είσαι ο ένας! Εσύ αγάπη μου!

Συνήθως οι ερωτευμένοι λένε, εμείς μαζί για πάντα. Εμείς δε θα μπορέσουμε να το πούμε ποτέ αυτό. Δεν πειράζει, ίσως έτσι η αγάπη αυτή να μείνει άφθαρτη και να μας συντροφεύει για πάντα, άστρο μας στον ουρανό. Εμεί χώρια, αλλά η αγάπη μας εκεί ψηλά και όταν θα νιώθω να σβήνω, να λιποψυχώ, να χάνομαι, θα κοιτάζω ψηλά και τότε θα χομογελώ. Εσύ είσαι η ζωή μου. Θα ζήσω χωρίς εσένα αλλά μαζί σου. Πως γίνεται αυτό, μόνο εμείς το ξέρουμε.

Σ’αγαπώ και κάποια στιγμή θα σε ξαναβρώ. Εξάλλου οι μεγάλες αγάπες πάνε στον παράδεισο, έτσι δε λέει το τραγούδι;

12/4/2007

Σ’αγαπώ, όσο και αν θες να μάθεις γιατί, δεν θα μπορέσς ποτέ να σου πω. Γιατί η αγάπη δεν έχει λογική. Δεν έχει εξήγηση. Όπως δεν ξέρεις γιατί περπατάς, μιλάς, ακούς, έτσι δεν ξέρεις γιατί αγαπάς. Και να σου πω κάτι, δε θέλω να μάθω, αρκετά έμαθα μέχρι τώρα, θέλω να νιώσω, να αισθανθώ, ν’αφουγκραστώ τη φωνή της καρδιάς σου.

Μη μου φύγεις, σε παρακαλώ. Μη μ’αφήσεις. Θα χάσω την αγάπη μας, τον ήλιο που φώτιζε τα πρόσωπα μας, την ουράνια ένωσή μας. Μη μου φύγεις, δε θα γτάνουν όσα δάκρυα και αν χύσω, ακόμα και αν κλαίω για το υπόλοιπο της ζωής μου. Έχω χάσει τόσους αγαπημένους μου ανθρώπους, όχι και σένα. Έχω χύσει τόσα δάκρυα. όχι ξανά. Σε θέλω στη ζωή μου, να σ’αγαπώ και να μη σου φτάνει. Σε θέλω, να ξέρω ότι υπάρχεις και να γεμίζω χαρά. Όταν αγαπάω αγαπάω για πάντα. Ακόμα και αν μου φύγεις, δε θα πάψω να σ’αγαπώ. Δεν θα είσαι όμως εκεί να το βλέπεις.

Θα σε συναντήσω ξανά το ξέρω, αν όχι εδώ κάπου αλλού. Οι δρόμοι αυτοί ενώθηκαν για να πορευτούν σαν ένας πια. Κάπου, κάποτε, κάποια στιγμή. Δε σε συνάντησα τυχαία και το κατάλαβα απ’την αρχή. Κάποιος μα ς έφερε κοντά για να μας δείξει το προαιώνιο μυστικό της απόλυτης ταύτισης.

Σ’αγαπώ, γιατί είσαι αυτός που είσαι, γιατί είσαι όπως εγώ, γιατί είμαστε ίδιοι. Φτιαγμένοι από σάρκα και αίμα, από ένα κοινό χέρι. Κάποιος μας έφτιαξε και μετά μας χώρισε στα δύο, μας έφερε στη ζωή χωριστά και έβαλε ένα στοίχημα.

Θα γίνουμε ξανά ένα;     Σ’αγαπώ…

12/4/2007